12 Maret 2011

GEGURITAN JOWO UTAWI PUISI JOWO

MEMUJI MARANG GUSTI

Rikolo suryo wes sakjejeking mustoko,
Panaz tumibo marang bumi,
Gerah kroso maring rogo,
Nanging amung pandungo syukur ingkang saged kulo aturi marang Gusti Kang Moho Kuoso ,
Amargo tekan dinten niki kulo tesih di paringi umur dowo...

KANGEN KAMPUNG

Sawijining dino wayah sore,
Tuyo tumibo marang bumi,
Tansah anyez rogo iki naliko keno semilire angin udan,
Ayem tentrem rasaning ati,
Banjur kelingan lan kangen kahanan ing ndeso.

SING TAK KANGENI

Pating kricik suwara gerimis..
Banyu tumiba marang bumi nalika wanci bengi..
Ngrasakno ati iki koyo diiris..
Nalika Eling marang sing tak kangeni..

Adem rasaning raga iki..
Nalika kena semribiting angin ..
Senajan adoh panggonanmu saiki..
Nanging pikiran iki tetep Eling

====================================================
===================================================
Sumber disini Shared by Q Ingin Bisa
=================================================== 

1 komentar:

  1. Wah wong njowo toh mas, tak kiro wong barat, malaysia, opo ngendi hare mas, eh tonggo dewe...hehehe!!

    BalasHapus

Assalamu'alaikum sobat semua...jika sobat sudah mampir di blog saya jangan lupa komentarnya ya,,,mohon saran dan kritiknya, karena setetes komentar anda sangat berarti untuk kemajuan blog ini, Terima kasih semua. SALAM BLOGGER